กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 284 ยินดีต้อนรับการกลับมาอย่างสมเกียรติของทหารแนวหน้า
“ต้องไปแล้วล่ะ ขากลับยังต้องใช้เวลาอีกตั้งชั่วโมงกว่า” เย่เหวินซีพิงไหล่ลู่เว่ยตงอย่างอาลัยอาวรณ์
“ปีหน้าค่อยมาดูใหม่” เย่เหวินซีพูดเบา ๆ ราวกับกำลังอธิษฐานขอพร
“ได้ ปีหน้าค่อยมาดูใหม่” ลู่เว่ยตงโอบไหล่เธอ ตอบรับอย่างจริงจัง
บนรถประจำทางขากลับ เย่เหวินซีนั่งพิงลู่เว่ยตงอย่างอ่อนปวกเปียก จู่ ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้
“ไม่ต้องให้พวกเราสองคนไปช่วยจริง ๆ เหรอ” เธอเงยหน้าถาม
“ไม่ต้องจริง ๆ” ลู่เว่ยตงก้มมองเธอ “เจ้าหน้าที่และรถของหน่วยงานท้องถิ่นถูกเตรียมไว้หมดแล้ว”
เขาหยุดไปครู่หนึ่งแล้วอธิบายให้เธอฟัง
“ตั้งแต่ขึ้นรถไฟจนลงรถไฟ จะมีคนคอยติดตามตลอดเวลา ทางองค์กรได้จัดเตรียมคนไว้ดูแล ทั้งยังมีเจ้าหน้าที่อนามัยประจำรถไฟด้วย”
“ตอนลงจากรถไฟ เปลหามผู้ป่วยและรถเข็นวีลแชร์ก็เตรียมพร้อมไว้แล้ว จะรับคนไปทันที”