กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 260 ต่อไปเธอต้องบอกลากล้ามอกใหญ่ ๆ แล้วล่ะ
เย่เหวินซีและจางหยุนเซียคุยกันจนเกือบสี่ทุ่ม
เมื่อจางหยุนเซียกลับมาที่ห้อง ก็เห็นเฉินหยวนฉวนกำลังเอนตัวพิงเตียง มือข้างหนึ่งตบก้นจางเซี่ยงหยางเบา ๆ เป็นจังหวะ
เด็กน้อยนอนขดตัวอยู่ข้าง ๆ เขา หลับสนิท
“กลับมาแล้วเหรอ” เฉินหยวนฉวนเงยหน้าขึ้น ลดเสียงลงต่ำ
“อืม” จางหยุนเซียเดินเข้าไป นั่งลงที่ขอบเตียง มองใบหน้าเล็ก ๆ ที่หลับสนิท “เพิ่งหลับเหรอคะ”
“ใช่สิ กินจนอืดเลยล่ะ” เฉินหยวนฉวนยิ้มอย่างอ่อนใจ “ขนมดอกไม้ถุงนั้น เขาฟาดเรียบคนเดียวเลย ฉันยังกลัวว่าเขาจะท้องอืดเอา”
จางหยุนเซียยื่นมือออกไป ปัดเศษขนมบนใบหน้าของจางเซี่ยงหยางออกเบา ๆ มุมปากยกยิ้ม
แสงไฟสลัวสาดส่องลงบนร่างของผู้ใหญ่สองคนและเด็กหนึ่งคน ช่างดูอบอุ่นเหลือเกิน