กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 252 อยู่นิ่งๆ ปล่อยให้ฉันกอดเธอเถอะ
“ฟู่... ฟู่... อืม...”
เสียงหอบหายใจหนักๆ ดังออกมาจากช่องอกของลู่เว่ยตง
หยาดเหงื่อเม็ดเล็กๆ เกาะอยู่บนกล้ามเนื้อสีข้าวสาลีอันแข็งแกร่งของเขา
“198... 199... 200”
ลู่เว่ยตงเสร็จสิ้นการออกกำลังกายยามเช้าด้วยการดันพื้นสองร้อยครั้ง เขาลุกขึ้นยืน พอเงยหน้าก็เห็นเย่เหวินซีพิงหัวเตียงมองสมุดจดอยู่
มุมปากมีรอยยิ้มประดับ
เย่เหวินซีกำลังใช้สมุดบันทึกความต้องการด้านการออกแบบที่คุยกับหลี่เยว่จินไว้ก่อนหน้านี้
เธอค้นพบปรากฏการณ์ที่น่าสนใจอย่างหนึ่ง
ปัจจุบันสิ่งที่สำนักงานอุตสาหกรรมเบาให้เย่เหวินซีออกแบบ ล้วนเป็นผลิตภัณฑ์เก่าของแบรนด์เก่าทั้งสิ้น ไม่มีผลิตภัณฑ์ใหม่เลย