กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 96 ก่อนที่ฉันจะหายโกรธ ห้ามร้องให้หยุด
เย่เหวินซีรู้ตัวว่าคราวนี้ถูกจับได้คาหนังคาเขาแล้ว
จะหนีก็หนีไม่พ้น ทำได้เพียงต้องง้อเท่านั้น
ปลายนิ้วของเธอไล้เบา ๆ ไปตามมุมปากที่เม้มแน่นของเขา
“โกรธเหรอ”
“ที่จริงฉันแค่มาเป็นเพื่อนเว่ยฮวา...” เย่เหวินซียังอยากจะแก้ตัวอีกสักสองประโยค
แต่พอเงยหน้าขึ้น สบตากับสายตาของเขา ก็รีบกลืนคำพูดกลับลงคอไปทันที
ลู่เว่ยตงแค่นเสียงเบา ๆ “กล้ามหน้าอกฝึกมาไม่...”
เธอรีบยกมือขึ้นปิดปากลู่เว่ยตง ไม่ยอมให้เขาพูดคำเหล่านั้นจนจบ
จากนั้นก็ส่งยิ้มประจบประแจงให้เขา นัยน์ตาโค้งเป็นรูปสระอิ