ตอนที่ 95 วิ่งหนีอะไร? ไม่ใช่ครั้งแรกที่นั่งบนตักฉันสักหน่อย

ตอนที่ 95 วิ่งหนีอะไร? ไม่ใช่ครั้งแรกที่นั่งบนตักฉันสักหน่อย

ผ่านไปหลายรอบ ลู่เว่ยตงคว้าที่หนึ่งมาได้จริงๆ

เขาหัวเราะร่วนแล้วยกวันหยุดพิเศษและรางวัลคูปองอาหารให้อันดับสองแบบรวมคะแนนไปเลย

รับผ้าขนหนูจากผู้บังคับการกองร้อยมาเช็ดหน้า

ไอร้อนที่ระเหยออกจากร่างกายปะปนกับโคลน เมื่อปะทะลมเย็นก็กลายเป็นหมอกควันสีขาว

พอเขาเงยหน้าขึ้น ก็มองเห็นร่างคุ้นเคยสองร่างอยู่ไกลๆ

ปั่นจักรยานส่ายไปมาอย่างอ้อยอิ่ง แต่สายตากลับชำเลืองมองมาทางนี้เป็นระยะๆ

หางตาของลู่เว่ยตงกระตุกยิก

กรามขบกันแน่น

เขารู้นิสัยใจคอของน้องสาวตัวเองดีเหลือเกิน