กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 47 หิมะตกแล้ว
เวลาล่วงเลยมาถึงสองทุ่มแล้ว
ภายนอกบ้านพักข้าราชการทหารเงียบสงบ ภายในห้องยิ่งจมดิ่งอยู่ในความเงียบงันที่น่าอึดอัด
ไม่มีเสียงรถจากชั้นล่าง ไม่มีเสียงเด็กหรือคนเดินถนนเอะอะโวยวาย ไม่มีแม้แต่เสียงรบกวนสีขาวเล็ดลอดให้ได้ยิน
เย่เหวินซีนั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ เรียบเรียงความต้องการด้านการออกแบบที่โรงงานอาหารเสนอมา
ปกหกแบบสอดคล้องกับผลิตภัณฑ์คลาสสิกของโรงงาน อยากอาศัยช่วงเทศกาลปีใหม่เปลี่ยนโฉมบรรจุภัณฑ์ภายนอกใหม่ทั้งหมด
เธอพยายามบังคับตัวเองให้จดจ่ออยู่กับรายละเอียดเหล่านี้
ใช้เส้นสายและไอเดียเติมเต็มสมอง เพื่อจะได้ไม่ต้องไปคิดถึงเรื่องที่น่าปวดหัวแต่กลับไร้หนทางแก้ไขเหล่านั้น
ดินสอขีดเขียนลงบนกระดาษสีขาวอย่างรวดเร็ว ร่างโครงร่างเบื้องต้นออกมา
เด็กชายหน้าตาทะเล้นน่ารักประคองขวดน้ำอัดลมสีส้มเหลือง แหงนหน้าดื่มอย่างชื่นใจ