กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 46 โลกใบนี้กำลังแก้ไข!
“ฮัลโหล?” น้ำเสียงแหบพร่าและทุ้มต่ำของลู่เว่ยตงดังขึ้นจากปลายสาย
เย่เหวินซีเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะส่งเสียงเรียกเบา ๆ “ลู่เว่ยตง...”
วินาทีที่ได้ยินเสียงนั้น หัวใจของลู่เว่ยตงก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง จากนั้นความรู้สึกก็ถูกเติมเต็มไปด้วยความยินดี
“เหวินซี?”
“ทำไมถึงโทรหาผมล่ะ?” เสียงของลู่เว่ยตงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เจือไปด้วยรอยยิ้มที่ปิดไม่มิด
“คุณ... จะกลับมาเมื่อไหร่ล่ะ?” เย่เหวินซีกลั้นใจอยู่นาน ในที่สุดก็อดไม่ได้ที่จะถามประโยคนี้ออกมา
ผู้บังคับการเฉินบอกชัดเจนแล้วว่าเขาจะกลับมาในไม่กี่วัน แต่นี่ก็ผ่านมาห้าวันแล้ว เขายังไม่กลับมาเลย...