ตอนที่ 3 จบเห่

ตอนที่ 3 จบเห่

พอคำพูดนี้หลุดออกไป ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างก็หันมามองด้วยสายตาประหลาดใจ

อยากจะเห็นว่าคู่รักคู่ไหนกันที่ดุดันถึงเพียงนี้

ลู่เว่ยตงรู้สึกเพียงแค่สมอง “อื้ออึง” ไปชั่วขณะ เลือดสูบฉีดขึ้นหน้า ใบหน้าแดงเถือกจนร้อนผ่าวในพริบตา

เขาทนไม่ได้จริง ๆ ที่จะยืนให้คนมุงดูทั้งที่ยังสวมเครื่องแบบทหารอยู่

เย่เหวินซีก็เดินช้า ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปคงไม่ทันรถไฟแน่

เขากัดฟัน ตัดสินใจเด็ดขาด ก้มตัวลงช้อนร่างของเย่เหวินซีขึ้นมาอุ้มในท่าเจ้าหญิงทันที

“นายจะทำอะไร! ปล่อยฉันลงนะ!”

เย่เหวินซีตกใจจนร้องเสียงหลง ดิ้นรนตามสัญชาตญาณ แต่ท่อนแขนทั้งสองข้างนั้นแข็งแกร่งราวกับคีมเหล็ก ไม่ว่าเธอจะบิดตัวอย่างไรก็ไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย

ลู่เว่ยตงเม้มริมฝีปากแน่น ไม่พูดอะไรสักคำ อุ้มเธอวิ่งเหยาะ ๆ มุ่งหน้าไปยังสถานีรถไฟ