กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 122 กายามาร
เบื้องหน้าของเขามีสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์ตนหนึ่ง สูงกว่าหนึ่งจาง สภาพร่างกายปกคลุมด้วยขนสีเลือดทั่วทั้งร่าง ดูองอาจดุดันทว่าใบหน้ากลับเต็มไปด้วยบาดแผลฉกรรจ์จนแยกไม่ออก
เย่เป่ยรู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้นมาในใจ จนเผลอถอยหลังไปสองสามก้าวโดยสัญชาตญาณ!
“กลัวแล้วงั้นรึ? หึหึ เมื่อครู่เจ้ายังดูใจกล้าไม่ใช่หรือไง?”
สัตว์ประหลาดรูปร่างมนุษย์ส่งเสียงหัวเราะเยาะอย่างแสบแก้วหู
“ลานเต๋าเทพมารแห่งนี้ถูกเรียกว่าเป็นเขตหวงห้ามภายในแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่ชู ก็เพราะการมีอยู่ของเจ้าสินะ?”
เย่เป่ยข่มความรู้สึกไม่มั่นคงในใจลง สายตาจ้องเขม็งไปที่ใบหน้าอันเละเทะของสัตว์ประหลาดตนนั้น