เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 121 สิ่งมีชีวิตลึกลับในความมืด
“เจ้าคิดว่าข้าไม่กล้าสังหารเจ้าหรือ?”
เสวี่ยอู๋เหินกรีดร้อง กระบี่รวดเร็วปานสายฟ้า นำพามาซึ่งกระแสลมหนาวเหน็บเฉียบคม พัดเส้นผมสีดำของเย่เป่ยให้ปลิวไสวไปด้านหลังจนใบหน้าเจ็บแปลบ
ทว่าเย่เป่ยไม่ได้หลบหลีก เขากำลังเดิมพัน เดิมพันว่าเสวี่ยอู๋เหินจะไม่สังหารเขา เพราะเย่เป่ยรู้ดีว่าเสวี่ยอู๋เหินเนื้อแท้มิใช่คนเลว คนที่เนื้อแท้มิใช่คนเลว ย่อมไม่สังหารผู้คนโดยง่าย
นัยน์ตาคู่สวยของเสวี่ยอู๋เหินแดงก่ำ เมื่อกระบี่อยู่ห่างจากลำคอของเย่เป่ยเพียงหนึ่งเซนติเมตร นางก็หยุดชะงัก ฝ่ามือหยกสั่นเทา
“ข้ายินดีรับผิดชอบต่อเจ้า” เย่เป่ยกล่าวเสียงเบา
“เจ้าไม่มีสิทธิ์รับผิดชอบข้า และข้าก็ไม่ต้องการ เย่เป่ย จำไว้ให้ดี ชาตินี้อย่าได้ให้ข้าพบหน้าเจ้าอีกเป็นอันขาด ตลอดไปเลย”