0112

⬢⬢⬢

ตอนที่ 112 แดนศักดิ์สิทธิ์ไท่ชู

บนเส้นทางสายหนึ่งห่างจากเมืองชิงเทียนนับหลายสิบลี้ เย่เป่ยและหลี่อู๋เลี่ยงกำลังเดินทางไปข้างหน้าด้วยความเร็วไม่ช้าไม่เร็ว

หลังจากหลี่อู๋เลี่ยงกวาดสายตามองเย่เป่ยแล้ว ในที่สุดเขาก็กล่าวสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจออกมาว่า “แม่นางเฝิงลู่ผู้นั้น ข้าว่านางดีทีเดียว ทั้งงดงามและจิตใจดี เจ้าไม่เห็นจำเป็นต้องตัดเส้นทางของตนเองเสียจนหมดสิ้นเช่นนั้นเลย”

“ในโลกนี้สตรีที่งดงามและจิตใจดีไม่ถึงสิบหมื่นก็ต้องมีถึงแปดหมื่นคน พบหนึ่งคนก็ต้องรับเข้าสำนักหนึ่งคนเลยหรือ?” เย่เป่ยถามอย่างเฉยเมย

“ได้ๆๆ เจ้ามีเหตุผล” หลี่อู๋เลี่ยงโบกมือซ้ำๆ

“เหตุผลก็เป็นเช่นนี้แหละ!” เย่เป่ยกล่าว

“เย่เป่ย ข้าจะบอกอะไรให้” หลี่อู๋เลี่ยงอดกล่าวไม่ได้ว่า “อย่าว่าแต่แคว้นเทียนอู่เลย แม้มองไปทั่วดินแดนไท่เสวียน หรือกระทั่งทั้งทวีปเสินอู่ เหล่าผู้แข็งแกร่งต่างก็ล้วนมีสตรีมากมาย เจ้ากล้าพูดหรือว่าภายภาคหน้าเจ้าจะมีเพียงจีเยวี่ยแค่คนเดียว?”