0110

⬢⬢⬢

ตอนที่ 110 ลมพายุในเมืองเล็ก

ทันทีที่ก้าวเข้าสู่โรงน้ำชา หลี่อู๋เลี่ยงก็เดินตรงไปยังโฉมงามชุดขาวที่นั่งอยู่ริมหน้าต่างนั่น

โฉมงามชุดขาวผู้นี้ก็คือหญิงงามที่หลี่อู๋เลี่ยงพูดถึงกับเย่เป่ยตอนอยู่นอกโรงน้ำชานั่นเอง

เย่เป่ยเห็นเช่นนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะจำต้องเดินตามหลี่อู๋เลี่ยงไป

“แม่นาง พวกเราสามารถนั่งพักที่นี่สักครู่ได้หรือไม่?” หลี่อู๋เลี่ยงถามพร้อมรอยยิ้ม

“หากข้าบอกว่าไม่ได้ พวกเจ้าก็จะจากไปละหรือ?”

โฉมงามชุดขาวกวาดตามองหลี่อู๋เลี่ยงด้วยสายตายิ้มก็ไม่ใช่ไม่ยิ้มก็ไม่เชิง ทันใดนั้นดวงตางามกระจ่างก็จับจ้องไปยังเย่เป่ย สายตาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเย่เป่ยอยู่หลายอึดใจจึงค่อยเบนออก

“หากจะให้จากไปคงทำไม่ได้แล้ว เป็นเพราะกิจการของโรงน้ำชาแห่งนี้ดีเกินไป ดูเหมือนจะมีเพียงที่นั่งของแม่นางที่ยังว่างอยู่ ช่างเป็นวาสนาเสียจริง!”