เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 268 พวกเขาแค่ชอบว่ายน้ำกลับประเทศ
เมื่อก่อนอวี๋หงสือเคยดูละครรักวัยรุ่นของเกาหลีเรื่องหนึ่ง จำได้เลา ๆ ว่าชื่อชุนฮยังอะไรทำนองนั้น หากว่ากันตามเนื้อเรื่องแล้วจริง ๆ ก็ไม่มีอะไรโดดเด่น ยังคงเป็นพล็อตเดิม ๆ ซ้ำซาก
ทว่ามีจุดหนึ่งที่ทำให้อวี๋หงสือค่อนข้างประทับใจ นั่นคือตอนจบที่พระเอกนำทัพตำรวจกลุ่มหนึ่งบุกเข้าสู่รังโจร ในฐานะอัยการกลับนำหน้าลุยสาวหมัดเตะต่อย ปะทะตั้งแต่ชั้นล่างสุดขึ้นไปจนถึงดาดฟ้า ตลอดทั้งกระบวนการไม่ว่าจะเป็นแก๊งมาเฟียหรือตำรวจต่างไม่มีอาวุธปืนกระทั่งมีดผ่าแตงโมสักเล่มก็ยังไม่มี ความประทับใจที่ให้แก่เขาในตอนนั้นก็คือชาวเกาหลีช่างมีมารยาทจริง ๆ...
แต่ตอนนี้พอเห็นพักแฮย็องไล่ฆ่าทะลวงตึกหลายหลังไปตลอดทาง เขากลับรู้สึกว่าชาวเกาหลีถูกคนอเมริกันชักนำไปในทางที่แย่เสียแล้ว ดูท่าทางที่เอะอะก็ชักปืนออกมานั่นสิ หากคนไม่รู้คงนึกว่านี่คือดินแดนแห่งประภาคารเสรีภาพกระมัง!
“ดูสิว่าหลังจากนี้นายจะเก็บกวาดยังไง!” โอดะ โคจิมองดูซากแขนขาตลอดทางพลางกลืนน้ำลายลงคอ
ที่แท้คนซื่อ ๆ คนหนึ่งเมื่อถูกบีบจนคลั่งแล้วจะน่ากลัวได้ถึงเพียงนี้ ในฐานะที่เคยเป็นผู้กำกับการตำรวจระดับสูง พักแฮย็องย่อมรู้ชัดเจนว่าพวกสมาชิกกลุ่มทุนแชบอลมักจะอยู่ที่ไหน ดังนั้นหลังจากปลดปล่อยตัวตน เขาก็บุกสังหารเข้าไปในสถานบันเทิงแห่งหนึ่งทันที