กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 267 ทำไมจู่ ๆ คุณถึงเสียสติไปล่ะ?
ยางามิ ไลท์เงียบไปสามนาที นี่คือขีดจำกัดที่อวี๋หงสือยอมให้เขาได้เช่นกัน และในตอนที่อวี๋หงสือเริ่มหมดความอดทน ยางามิ ไลท์ก็เปิดปากอย่างชาญฉลาด
“สิ่งที่เขาพูดไม่ผิด คุณเป็นคนสุดโต่งมาก คุณไม่ยอมยืนอยู่ตรงกลางเพื่อประนีประนอม ต่อให้ถึงคราวจำเป็นต้องประนีประนอม คุณก็จะเลือกทำเป็นมองไม่เห็น”
อวี๋หงสือไม่แสดงความเห็น “เขาเข้าใจฉันดีทีเดียว น่าเสียดาย คนที่เข้าใจคุณเหล่านี้ต่างหากที่มักจะคอยเหยียบเส้นตายของคุณไม่หยุด”
ยางามิ ไลท์ไม่ได้โต้แย้งเรื่องนี้และไม่ได้แก้ตัว เพียงพยักหน้าแล้วพูดต่อ “เขาชื่นชมคุณมาก และฉันก็เห็นด้วยกับแนวคิดของคุณ ในมุมมองของฉัน มนุษย์ควรบริสุทธิ์เรียบง่ายสักหน่อย เพราะทันทีที่ก้าวเข้าสู่พื้นที่สีเทา อันที่จริงก็เท่ากับขยับเข้าใกล้ความมืดไปอีกก้าวแล้ว”
บางทีอาจเป็นเพราะท่านพ่อกดข่มลูกชายจนเคยชิน ทางฝั่งอวี๋หงสือกับยางามิ ไลท์จึงโต้ตอบกันไปมาจนเกือบจะเข้าสู่ประเด็นหลักอยู่แล้ว ยางามิ โซอิจิโร่กลับเป็นฝ่ายเปิดปากขึ้นมา
“เหลวไหล! มีคนมากมายเกิดมาในพื้นที่สีเทา หรือว่าพวกเขาไม่คู่ควรจะมีชีวิตอยู่?”
ยางามิ โซอิจิโร่เบิกตาถลึงแล้วตวาดด้วยความโกรธ มีบรรยากาศผ่าเผยยึดมั่นในความชอบธรรมแบบภาพยนตร์ประเทศญี่ปุ่นอยู่ไม่น้อย