กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 238 จงซ่อนตัวเสีย
บ้านของตัวเองย่อมมีเพียงคนในบ้านที่เจ็บปวด เมื่อรู้ว่าฐานเกิดปัญหา สมาชิกทีมประเทศจีนจึงเป็นฝ่ายร้อนใจรีบเดินทางกลับ
ยางามิ ไลท์เฝ้ามองส่งอวี๋หงสือและคนอื่น ๆ ขึ้นเครื่องบินรบ เมื่อเห็นว่าสัตว์ประหลาดขนาดมหึมาตรงหน้าไม่ใช่สิ่งที่ตนจะสอดมือได้ เขาก็ถอยไปอยู่รั้งท้ายอย่างแนบเนียน
สลัมกลายเป็นซากปรักหักพังไปแล้ว มีซากปรักหักพังให้ใช้หลบซ่อนอยู่ทั่วทุกแห่ง ช่างน่าขันที่สิ่งเหล่านี้ไม่ได้เกิดจากสัตว์ประหลาด แต่ถูกทำลายด้วยยุทธภัณฑ์ของมนุษย์เอง
ยางามิ ไลท์หยิบสมุดโน้ตออกมา น้ำเสียงเย็นเยียบลงแฝงด้วยโทสะ “ฉันรู้ว่านายออกจากการปิดด่านแล้ว ออกมาพบฉัน”
หมอกทมิฬกลุ่มหนึ่งแผ่ขยายออกมาจากสมุดโน้ต เพียงพริบตาก็ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าเขา
“นายควรอธิบายเรื่องนี้หน่อยไหม”
เงาทมิฬไม่ได้ลังเล เพียงยักไหล่ “ตอนแรกเป็นนายที่ส่งกองทัพจักรกลไปสกัดสัตว์ประหลาดบนเรือบรรทุกสินค้า เรื่องนี้นายรู้อยู่แล้ว”
ยางามิ ไลท์ตวาด “ฉันให้พวกมันซุ่มยิงสัตว์ประหลาด ไม่ใช่ให้ไปเจรจากับสัตว์ประหลาด”
“ไม่ใช่เจรจากับสัตว์ประหลาด แต่เจรจากับชาวอินเดียกลุ่มนั้น”