เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 6 เปิดประตู ตำรวจมาแล้ว~!
เก้าโมงเช้า อวี๋หงสือฝึกตามท่วงท่าในม้วนคัมภีร์จนเหงื่อท่วมตัว พอเปิดโทรทัศน์ ข่าวเกี่ยวกับแผ่นดินไหวโอซาก้าระดับเก้าก็ปรากฏสู่สายตา พูดตามตรง การปิดข่าวได้ถึงระดับนี้ก็ทำให้ทางประเทศญี่ปุ่นลำบากไม่น้อย
เขายังไม่มีเวลาจัดการกับอารมณ์ซับซ้อน ก็ได้ยินเสียงใครบางคนเคาะประตู
เสียงเคาะประตูระมัดระวังมาก…ระมัดระวังงั้นเหรอ อวี๋หงสือชะงักไปครู่หนึ่ง หรือว่าฉันจะอ่อนไหวเกินไป ทำไมถึงฟังออกว่าอีกฝ่ายระมัดระวัง
เขาส่องออกไปข้างนอกผ่านตาแมว เห็นตำรวจชายหญิงสองคน ทั้งคู่หน้าตาดีใช้ได้ คนหนึ่งกลืนน้ำลายด้วยความประหม่า อีกคนก็เอาแต่ปรับลมหายใจ
ว่าแต่เช้าตรู่ขนาดนี้มีตำรวจมาหาถึงบ้าน คนที่ควรประหม่าน่าจะเป็นฉันไม่ใช่เหรอ
เขาเปิดประตูพร้อมรอยยิ้มเจือความสงสัย “……”
บรรยากาศชวนกระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที ไม่มีใครพูดอะไร ตำรวจทั้งสองเหมือนลืมบทพูดที่เตรียมมาไปชั่วขณะ สุดท้ายตำรวจหญิงก็เค้นคำพูดออกมาประโยคหนึ่ง “สวัสดี พวกเราเป็นตำรวจ”
“ใครจะไปรู้”
“……”