กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 77 เกือบถูกพบแล้ว
เซียวหลิ่นไม่ได้นอนหลับอย่างสบายเช่นนี้มานานมากแล้ว เขาลืมตาขึ้น พบว่าตนยังคงอยู่บนเตียงของฉู่ชิ่นโหรว
บนเตียงนี้มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของสตรีอบอวลอยู่ ราวกับมีแรงดึงดูดมหัศจรรย์บางอย่างสำหรับเขา ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะผ่อนคลายมโนจิตและหลับใหลไปโดยปราศจากการระแวดระวัง
ดวงจันทร์แขวนสูงอยู่ข้างหน้าต่าง เห็นทีคงเป็นยามสามแล้ว
เขาลุกจากเตียงอย่างแผ่วเบา อาศัยแสงจันทรา อันเลือนรางกวาดมองไปในห้อง ก็เห็นเด็กสาวนอนอยู่บนตั่งเล็กด้านนอก
แสงจันทรา ส่องกระทบขนตายาวหนาของนาง ทอดเงาลงมาเป็นแถบ
เขายิ้มอย่างอ่อนโยน แตกต่างจากความอ่อนโยนที่น่าขนลุกในวันวาน แต่เป็นรอยยิ้มที่นุ่มนวลอย่างแท้จริง