เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 76 ไหน้ำส้มคว่ำ
เงาร่างที่หน้าต่างวูบผ่านไป ฉู่ชิ่นโหรวแย้มมุมปากอย่างพึงพอใจกับการสนทนาเมื่อครู่ยิ่งนัก
ในเมื่อคนผู้นั้นจากไปแล้ว นางก็ไม่มีอารมณ์จะรับมือจี้จวินอี้อีก จึงจำต้องคล้อยตามความประสงค์ของเขา “ข้าจะเชื่อท่านสักครั้ง ทานข้าวเถิด!”
เวลานี้ฉางหลินได้นำเบี้ยเลี้ยงประจำตำแหน่งของจี้จวินอี้กลับมาแล้ว บนโต๊ะมีกับข้าวหกอย่างกับซุปหนึ่งถ้วย
แม้จะไม่ใช่ของคาวหวานเลิศรสอย่างแต่ก่อน ทว่าก็เป็นสำรับคาวหวานครบถ้วน กับข้าวแต่ละจานปรุงอย่างประณีต สีสันกลิ่นรสครบถ้วน
ไม่เหมือนเบี้ยเลี้ยงประจำตำแหน่งของฉู่ชิ่นโหรวที่มีเพียงผักสองจานที่ดำมะเมื่อม คาดว่าตอนผัดคงไม่กล้าใส่น้ำมัน จึงทั้งดำทั้งไหม้เกรียม
ส่วนซุปถ้วยนั้น มีเพียงใบผักชิ้นหนึ่งลอยอยู่ก็นับว่ามีรูปลักษณ์ดีที่สุดแล้ว