กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 รับปากข้าหนึ่งเงื่อนไข
ฉู่ชิ่นโหรวเลื่อนสายตาขึ้นไปตามรองเท้าบูทขุนนางสีดำคู่นั้น ก่อนจะปะทะเข้ากับดวงตาดอกท้ออันเย็นชาคู่หนึ่ง
ดวงตาคู่นั้นงดงามยิ่งนัก หางตาเชิดขึ้นเล็กน้อย สายตาอ่อนโยน ทว่ากลับทำให้ฉู่ชิ่นโหรวตัวสั่นสะท้านขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ
“เอ่อ... บังเอิญจริงนะ! ฮ่า ๆ ฮ่า ๆ”
ฉู่ชิ่นโหรวหัวเราะกลบเกลื่อน ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่ไว้หน้าตาเลย
“ไม่บังเอิญ!”
ฉู่ชิ่นโหรวเห็นเขายิ้มอย่างอ่อนโยน ทว่าในใจกลับกำลังครุ่นคิดว่าจะปลีกตัวหนีไปอย่างไรดี
ในราชวงศ์ต้าเย่นี้ ใครบ้างไม่รู้ว่าท่านอ๋องพิการยิ่งยิ้มอ่อนโยนเท่าใด เจตนาสังหารในใจยิ่งรุนแรงเท่านั้น วิธีการก็ยิ่งโหดเหี้ยม