เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 เอาคืนในราตรีมืด
หลังจากก้าวออกมาจากเรือนสนกระเรียน จิตใจของฉู่ชิ่นโหรวยังคงเลื่อนลอยอยู่เล็กน้อย
หากน้องสาวลูกพี่ลูกน้องในชาติภพก่อนไม่ถูกนางฉุดรั้งไว้ นางคงจะมีชีวิตที่งดงามมากเป็นแน่!
น่าเสียดาย…
นางแค่นยิ้มขมขื่นแล้วเดินมุ่งหน้าไปยังเรือนไห่ถังของตน แต่ทว่าเสียงของฉู่ชิ่นเหยาก็ดังไล่หลังมา “พี่สาวลูกพี่ลูกน้อง ท่านจะไปนั่งเล่นที่เรือนข้าสักหน่อยหรือไม่?”
ฉู่ชิ่นโหรวหันกลับไปสบเข้ากับสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของฉู่ชิ่นเหยา สุดท้ายก็ตัดใจทำเป็นเย็นชาไม่ลง นางจึงพยักหน้าตอบ
คนจากเรือนรองต่างพักอยู่ที่เรือนตะวันตก ซึ่งมีกำแพงกั้นแยกจากเรือนหลัก ตรงกลางมีประตูฉลุลายห้อยไหมเปิดเชื่อมระหว่างฝั่งตะวันออกและตะวันตก ส่วนเรือนสนกระเรียนของฮูหยินผู้เฒ่าตั้งอยู่ในเรือนหลัก