กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 107: ตระกูลเจสตี
“บัดซบ นังแพศยานั่น นางกล้าดีอย่างไร!!!”
ภายในห้องที่ตกแต่งอย่างประณีต แจกันถูกปาลงกับพื้น เสียงแตกกระจ่างกังวานไปทั่วทั้งห้อง
ชายวัยกลางคนผู้แต่งกายพิถีพิถันในอาภรณ์จากผ้าเนื้อดีราคาแพง รูปร่างผอมเพรียว และไว้หนวดเคราดำหยิกสองข้าง มีสีหน้าบิดเบี้ยว กัดฟันกล่าวว่า
ชายผู้นี้มีนามว่า คาเนอร์นาส เจสตี เขาเป็นหนึ่งในดยุกทั้งสี่เพียงไม่กี่คนของประเทศแห่งนี้ ในฐานะดยุก เขามองตนเองว่าเป็นยอดคนเหนือยอดคนทั้งปวง ปกติจึงให้ความสำคัญกับการวางตนเป็นอย่างยิ่ง และไม่มีทางคลุกคลีกับสามัญชนโง่เขลาหรือขุนนางชั้นต่ำเหล่านั้นเป็นอันขาด
เพราะเขาเห็นว่านั่นจะลดทอนระดับของตนเองและทำให้เสียหน้า
ทว่าเมื่อไม่กี่วันก่อน ในงานเลี้ยงวันเกิดครบรอบสิบหกปีของบุตรชาย ใบหน้าของเขากลับถูกฉีกกระชากจนไม่เหลือชิ้นดีต่อหน้าขุนนางมากมายที่ได้รับเชิญมา