บทที่ 31: อารมณ์ที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน

บทที่ 31: อารมณ์ที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน

วันรุ่งขึ้น เซี่ยเต๋อกับซีเลียกล่าวอำลาหัวหน้าหมู่บ้าน แต่เช้าตรู่ก็ออกเดินทางกลับ

“จากไปเช่นนี้จะไม่เป็นไรหรือ? ไม่อยู่พูดคุยกับหัวหน้าหมู่บ้านอีกสักหน่อยหรือ ข้าเห็นว่าลอปเลื่อมใสเจ้าไม่น้อยเลยนะ”

ซีเลียเหลือบมองเขาพลางเอ่ยถาม

เซี่ยเต๋อพยักหน้าอย่างมั่นใจ มองถนนเบื้องหน้าอย่างสงบนิ่ง

“อืม อย่างไรเสียก็เป็นเพียงภารกิจ ไม่จำเป็นต้องติดต่อกันอีกแล้ว

หากเมื่อวานไม่ดึกเกินไป พวกเราก็คงออกเดินทางได้ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว”

เมื่อเห็นเขากล่าวเช่นนั้นด้วยสีหน้าสงบนิ่ง ซีเลียก็ถอนหายใจ

“ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าเจ้ามีจิตใจเมตตาหรือเย็นชากันแน่”