ตอนที่ 107 เจ้าจะด่าว่ามันชั่วช้าสารเลวแค่ไหนก็ได้ แต่จะหาว่ามันกากไม่ได้เด็ดขาด

ตอนที่ 107 เจ้าจะด่าว่ามันชั่วช้าสารเลวแค่ไหนก็ได้ แต่จะหาว่ามันกากไม่ได้เด็ดขาด

“แค่กๆๆ ฮ่าๆๆ!”

บรรพชนมารโลหิตกุมด้ามกระบี่โลหิตไว้ด้วยสองมือ พลางแสยะยิ้มชั่วร้าย

“เลี้ยงกระบี่งั้นรึ?”

“หึๆ...”

“ข้าอุตส่าห์จัดวางค่ายกลใหญ่โตถึงเพียงนี้ มีหรือจะทำไปเพียงเพื่อเลี้ยงดูกระบี่ระดับปฐพีขั้นสูงแค่เล่มเดียว?”

ค่ายกลนี้คือ ‘ค่ายกลบูชาโลหิตกลืนวิญญาณเลี้ยงกระบี่’ ไม่ผิดแน่

ทว่าหลังจากที่บรรพชนมารโลหิตดัดแปลงแก้ไขโดยไม่เสียดายต้นทุน แม้ค่ายกลนี้จะยังคงกลืนวิญญาณอยู่ แต่ก็ไม่ได้เอาไว้เลี้ยงกระบี่มาตั้งนานแล้ว วิญญาณทั้งหมดที่ค่ายกลสูบกลืนเข้าไปล้วนถูกสะกดไว้ใต้ตาค่ายกล รอเพียงเวลาที่จำเป็นก็ดึงมาใช้ได้ทันที

ตลอดหมื่นปีที่ผ่านมา ผู้บำเพ็ญที่ต้องมาจบชีวิตลงในค่ายกลกระบี่แห่งนี้ ต่อให้ไม่ถึงล้านคน อย่างน้อยก็มีหลายแสนคนเข้าไปแล้ว

แถมทุกคนล้วนมีพลังบำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานช่วงปลายทั้งสิ้น