เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพียงชั่วพริบตาเดียว เก้าร้อยปีก็ผ่านพ้น หงอคงน้อยเติบโตเป็นหงอคงใหญ่ ยามว่างลู่ชิงก็ใช้การเร่งกาลเวลาสร้างคู่ปรับระดับนรกสารพัดแบบให้เขา เขาใช้สงครามหล่อเลี้ยงมรรคา ยกระดับตนเองในการต่อสู้ไม่ขาดสาย ในแดนมายาไม่รู้ว่าได้ต่อสู้มากี่หมื่นปี ระดับขั้นของเขาพุ่งขึ้นราวกับนั่งจรวด โลกภายนอกเพียงเก้าร้อยปีก็ถึงเซียนทองต้าหลัว จากนั้นจึงปลดผนึกระดับบำเพ็ญตอนถือกำเนิดของเขา คืนรากฐานสะสมที่แท้จริงให้เขา ก้าวเดียวก็บรรลุกึ่งอริยะขั้นต้น สมกับเป็นผู้รับมหันตภัยที่วิถีสวรรค์และหนี่ว์วาผลักดัน
"อาจารย์ผู้เคารพ ศิษย์กลับมาแล้วขอรับ"
บนยอดเขา อู้คงสวมเกราะศักดิ์สิทธิ์เกราะทอง สวมมงกุฎทองม่วงปีกหงส์ เท้ารองด้วยรองเท้าเหยียบเมฆไหมรากบัว ร่างกายกำยำสูงใหญ่ เลือดลมสะเทือนฟ้า ทั้งคนราวกับเซียนสงคราม เปี่ยมด้วยพลังอำนาจ
"โอ้? วันนี้ยังยืนหยัดได้นานเท่าใด?"