กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อู้คง ข้าได้หลอมสร้างชุดเกราะศึก 1 ชุด และอาภรณ์เต๋า 1 ชุดให้เจ้า เจ้าลองดูสิว่าพอดีตัวหรือไม่”
ลู่ชิงโบกมือครั้งหนึ่ง ก็เห็นเครื่องแต่งกาย 2 ชุดปรากฏขึ้นเบื้องหน้าอู้คง
“โอ้? ขอบพระคุณท่านอาจารย์ผู้เคารพ ขอบพระคุณท่านอาจารย์ผู้เคารพขอรับ”
อู้คงรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง คิดว่าตั้งแต่ตนถือกำเนิดมา เพียงไม่กี่ปีก็จากภูเขาฮวากั่วไป แล้วเคยได้รับความห่วงใยเช่นนี้จากผู้ใดหรือ?
ผู้เป็นญาติที่ตนเฝ้าค้นหามาตลอด ท่านอาจารย์ผู้เคารพผู้นี้ไม่เพียงถ่ายทอดวิชาเต๋าสามพันแขนงให้ตน ยังหลอมสร้างอาภรณ์ให้ด้วยตนเอง ความรู้สึกนี้หากจะให้บรรยายด้วยคำเพียงคำเดียว ก็คือความสุข ในสายตาอู้คง ท่านอาจารย์ผู้เคารพผู้นี้ดีต่อตนเกินไปจริง ๆ
“เอาละ ลุกขึ้นเถิด”