กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อาจจะกระมัง”
เมื่อต้องเผชิญกับคำกล่าวของบรรพชนเฉียนคุน ลู่ชิงมิได้โต้แย้ง เพราะคำถามเชิงสมมติย่อมไร้ความหมาย
“ไท่ชู วันนี้แม้ข้าพ่ายแพ้ ทว่าข้าคืออริยะ อริยะผู้ไม่ตายไม่ดับสูญ ต่อให้ข้าร่วงหล่น ณ ที่แห่งนี้ ก็ยังสามารถคืนชีพในเก้าทวีปได้ในพริบตา บนโลกนี้ไม่มีผู้ใดสามารถสังหารข้าได้อย่างแท้จริง”
บรรพชนเฉียนคุนรู้ดีว่าความพ่ายแพ้ถูกกำหนดไว้แล้ว ทว่าเขายังคงไร้ความหวาดเกรง เพราะรู้ว่าตราบใดที่วิถีสวรรค์ยังคงอยู่ เขาย่อมไม่มีทางตายอย่างแท้จริง ต่อให้เป็นหนี่ว์วาก็ไม่อาจทำลายเขาได้อย่างแท้จริง
“เจ้ามั่นใจหรือ?”
ในเวลานี้เอง หนี่ว์วาได้ย่างก้าวมาจากปลายน้ำแห่งสายน้ำกาลเวลา นางจ้องมองบรรพชนเฉียนคุนอย่างสงบนิ่ง ทำให้ในใจของบรรพชนเฉียนคุนเกิดความไม่สบายใจขึ้นมาในทันที