กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หยุดตรึง!”
ขณะที่บรรพชนเฉียนคุนเสียสมาธิ ระฆังหุนตุ้นแผ่พลังอำนาจแห่งกาลเวลาออกมา ลู่ชิงอาศัยคุณสมบัติด้านกาลเวลาของระฆังหุนตุ้น ฝืนใช้วิชาผนึกห้วงอากาศอันเป็นอิทธิฤทธิ์เฉพาะตนของเขาอีกครั้ง
คราวนี้เขาไม่ได้เหลือมือไว้อีก แต่ใช้พลังอย่างเต็มที่ ชั่วพริบตา พลังอำนาจแห่งกาลเวลาผู้สูงสุดปรากฏอีกครั้งคลื่นทุกคลื่นในสายน้ำแห่งกาลเวลามุมหนึ่งหยุดนิ่ง กายเนื้อ ความคิด และจิตดั้งเดิมของบรรพชนเฉียนคุนล้วนถูกหยุดตรึง เขาเหมือนหุ่นไม้ที่คงสภาพนิ่งไม่ไหว
ลู่ชิงคว้าโอกาสที่สะสมมานานนี้ หอกสังหารเทพในมือพลันออกอีกครั้ง ก้าวเดียวก็ทะลวงกะโหลกศีรษะของบรรพชนเฉียนคุนเข้าจังๆ
ตึง!