กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไม่แปลกเลย ข้าเข้าใจแล้ว ข้าเข้าใจแล้ว ไม่แปลกที่บิดาบุญธรรมจะลำเอียงถึงเพียงนี้ ที่แท้เป็นเช่นนี้เอง! น่าชัง! น่าชังจริงๆ! ข้าถึงกับถูกปิดหูปิดตามาตลอด!”
มหาเทวะแห่งปัญจธาตุมีใบหน้าเหี้ยมเกรียมบิดเบี้ยว ก่อนหน้านี้เขายังคิดไม่ออกว่าเหตุใดบิดาบุญธรรมจึงใส่ใจคนที่โผล่มาจากไหนไม่รู้ถึงเพียงนั้น ถึงกับไม่สนคำคัดค้านของทุกคน ฝ่าความเห็นค้านของคนทั้งมวลเพื่อยกทวีปสวรรค์ให้เฮ่าเทียน
บัดนี้เขาเข้าใจแล้ว ที่แท้เฮ่าเทียนก็คือบุตรแท้ของบิดาบุญธรรม ไม่แปลกที่จู่ๆ ก็เย็นชาต่อบุตรบุญธรรมอย่างเขา ไม่แปลกที่จะลำเอียงถึงเพียงนี้
บุตรแท้กับบุตรบุญธรรมใครสำคัญกว่ากัน? ยังต้องพูดอีกหรือ?