กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"พี่ใหญ่ ข้าไม่ยอมรับเด็ดขาด หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ในทวีปสวรรค์นี้ยังจะมีที่ให้พวกข้าตั้งหลักยืนหยัดได้อีกหรือ? พี่น้องพวกข้าสักวันหนึ่งจะต้องถูกเฮ่าเทียนเด็กคนนั้นเล่นตายด้วยเล่ห์กล แล้วจะพูดถึงการบรรลุมรรคาได้อย่างไร?"
มู่จุนพอคิดถึงสีหน้าท่าทางของเฮ่าเทียนเมื่อครู่ ความโกรธก็พลุ่งขึ้นมาจนระงับไม่อยู่
"นี่..."
มหาเทวะแห่งปัญจธาตุฟังพี่น้องทั้งหลายพูดกันคนละคำสองคำ ยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ แต่พอเขานึกถึงบรรพชนเฉียนคุน สุดท้ายก็ยังข่มความปั่นป่วนในใจไว้ได้ เพราะเขามีความลำบากของเขาเอง
"พอเถอะ พวกเจ้ากลับไปก่อน ให้ข้าอยู่คนเดียวเงียบ ๆ"
มหาเทวะแห่งปัญจธาตุโบกมือ ส่งสัญญาณให้เหล่าเทวะทั้งห้าไม่ต้องพูดต่อ
"นี่...เฮ่อ!"