กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เจ้า… เจ้าคือใคร? เป็นคนหรือผีกันแน่?”
ตี้จั้งกำลูกประคำพุทธะในมือแน่น ราวกับเพียงเท่านี้จึงจะพบความอุ่นใจบ้าง ไม่สมกับเป็นจักรพรรดิผีเลย ความจริงก็โทษเขาไม่ได้ ดินแดนนี้แปลกประหลาดอยู่แล้ว เมื่อจู่ ๆ ได้ยินสรรพชีวิตพูด ย่อมต้องหวาดกลัวเป็นธรรมดา
“พวกเจ้าเป็นผู้ใดกัน เหตุใดจึงรบกวนการหลับใหลของข้า?”
ในยามนั้นเอง เสียงนั้นในโลงไม้ก็ดังขึ้นอีกครั้งอย่างเนิบช้า แม้เสียงจะราบเรียบ แต่ยามนี้กลับทำให้ผู้คนรู้สึกขนลุกหวาดผวา
“ท่านผู้อาวุโส พวกข้าบังเอิญหลงเข้ามาที่นี่ หากล่วงเกินที่ใด ขอได้โปรดอภัย”