กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ศิษย์พี่ใหญ่ ถึงแล้ว! ที่นี่แหละขอรับ”
ไม่รู้ว่าเดินต่ออีกนานเท่าใด ในที่สุดตัวเป่าก็เอ่ยปากส่งสัญญาณให้ลู่ชิงหยุดลง เพราะเขาสัมผัสได้ว่ากลิ่นอายของไข่มุกกำหนดสมุทรอยู่ใกล้บริเวณนี้แล้ว
“ที่ใด?”
ลู่ชิงหยุดร่าง ค่อย ๆ วางหลายคนลงบนพื้น
“รอข้าสัมผัสให้ละเอียดก่อน”
หลังจากลงพื้น ตัวเป่าก็ใช้อิทธิฤทธิ์วิชาเทพพรสวรรค์ของเขาอีกครั้ง ใช้จมูกดมไปมา จนลู่ชิงยังหลงผิดคิดว่าร่างจริงของเขาเป็นสุนัขสวรรค์เซียวเทียน
“ศิษย์พี่ตัวเป่า ที่นี่มีแต่โลงศพแล้วก็โลงศพ ไข่มุกกำหนดสมุทรนั้นคงไม่อยู่ในโลงศพใดโลงศพหนึ่งหรอกกระมัง?” ตี้จั้งเอ่ยถาม
“ถูกต้อง พบแล้ว หากข้าสัมผัสไม่ผิด ไข่มุกกำหนดสมุทรนั้นอยู่ในโลงศพนี้แหละ”