กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ถูกต้อง ข้าได้ยินอาจารย์ผู้เคารพกล่าวว่า เฮ่าเทียนเด็กผู้ติดตามผู้นั้นทำได้เพียงชงชารินน้ำ ก้มหัวค้อมกายคุกเข่ายอม นอกจากนี้ก็ไร้ความสามารถอื่นใด เขามีสิทธิอันใดไปนั่งบัลลังก์จักรพรรดิสวรรค์นั้น?" จวี้หลิวซุนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงดูแคลนเช่นกัน
ได้ยินคำนี้ ลู่ชิงซึ่งกำลังย่างปีกต้าเผิงอยู่หันศีรษะไปมองจวี้หลิวซุนอย่างประหลาด ริมฝีปากกระตุกเล็กน้อย ในใจคิดว่า ข้าก็ไม่ได้ใส่กระเทียมสักหน่อย เจ้าหมอนี่พูดจาโอหังอะไรเช่นนี้? ตัวเองยังไม่ถึงขั้นต้าหลัวด้วยซ้ำ กลับทำท่าดูแคลนเฮ่าเทียน
เฮ่าเทียนต่อให้อย่างไร ปัจจุบันเขาก็เป็นกึ่งอริยะขั้นปลาย เป็นศิษย์ของบรรพชนเต๋า เป็นประมุขร่วมแห่งฟ้าดินโดยนาม จะไม่ถึงขั้นต่ำต้อยเช่นนี้กระมัง?