กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 231 ชอบ
ซูเหิงเห็นลู่เหยียนหลั่งน้ำตา ก็รีบโอบไหล่เธอไว้ “ภรรยา อย่าร้องไห้เลย อันอันเรียกแม่เป็นแล้ว เธอควรจะดีใจสิ”
“ดีใจหน่อย ไม่อย่างนั้นถ้าให้อันอันเห็นเข้า แล้วเธอเลียนแบบขึ้นมาจะทำยังไง”
“อืม” ลู่เหยียนได้ยินดังนั้น ก็รีบสูดจมูก เช็ดน้ำตาบนใบหน้าออกไป
อันอันเกาะคอกกั้นไว้แน่น สายตามองจ้องลู่เหยียนตาละห้อย แล้วก็ส่งเสียงเรียกขึ้นมาอีกคำ “ม่า!”
“จ๋า!” คราวนี้ลู่เหยียนเผยรอยยิ้มออกมา
ซูเหิงก็ยิ้มตามไปด้วย “ภรรยา เดี๋ยวฉันไปตักน้ำให้ เธอรีบไปล้างหน้าล้างตาหน่อย ประเดี๋ยวออกมาก็จะได้อุ้มอันอันแล้ว”
“ได้”
สายตาของลู่เหยียนยังคงไม่ละไปจากอันอัน
ซูเหิงรีบเดินเข้าห้องครัว