กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 176 รังแกคนอ่อนแอแต่กลัวคนแข็งแกร่ง
“กลางวันแสก ๆ ผีเข้าหรือยังไง แหกปากทำไม”
“เด็ก ๆ ตกใจตื่นเพราะแกหมดแล้ว ฉันแม่ง…”
เสียงหยาบกระด้างนี้ดังขึ้นเรื่อย ๆ ตามคนที่เดินออกมาสู่ถนนใหญ่
แม่ของฟู่เจี้ยนกั๋วหดคอลงโดยไม่รู้ตัว
“มึงแม่งเป็นคนที่แหกปากตรงนี้เมื่อกี้ใช่ไหม” คนที่มาจ้องมองแม่ของฟู่เจี้ยนกั๋วเขม็ง
แม่ของฟู่เจี้ยนกั๋วมองดูชายที่สูงกว่าเธอถึงสองศีรษะ รวมถึงดวงตาหรี่แคบที่แฝงแรงกดดันอย่างยิ่งคู่นั้น ในใจก็เกิดความกลัว
ดังนั้น เธอจึงหนีไปอย่างไร้ยางอายที่สุด
ในวินาทีนี้ มือเท้าของเธอคล่องแคล่วเป็นพิเศษ เอวก็ไม่ปวดแล้ว เธอเข็นรถลากเฉียดผ่านร่างของชายคนนั้นไปฟิ้วเดียว แล้วหายวับไปที่ปลายถนนในพริบตา
ชายคนนั้น: …