กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 174 ในใจไม่รู้ตัวเลยหรือไง?
พอกินข้าวเสร็จ ทั้งสองคนก็ล้างหน้าบ้วนปากแบบง่าย ๆ ซูเหิงกอดลู่เหยียนแล้วนอนกลางวันอย่างสบายอกสบายใจ
ตื่นขึ้นมา ส่งลู่เหยียนลงไปข้างล่างเพื่อไปทำงาน ซูเหิงเองก็เตรียมจะตามลงไปด้วย
“คุณจะออกมาทำไม ข้างนอกหนาวจะตาย!”
“ผมมีธุระกับป้าจ้าวหน่อยน่ะ”
“เรื่องอะไรเหรอ”
“เมื่อเช้าเจอคนคนหนึ่ง เขามาขอให้ผมเป็นแม่สื่อ ผมก็เลยต้องไปบอกป้าจ้าวสักคำไม่ใช่เหรอ”
“อย่างนี้นี่เอง!” ลู่เหยียนเข้าใจในทันที “งั้นพวกเราลงไปด้วยกันเถอะ!”
จากนั้น ทั้งสองก็ลงบันไดมาด้วยกัน และแยกย้ายกันที่ชั้นสอง
ลู่เหยียนเดินลงบันไดอย่างไม่ช้าไม่เร็ว สายตามองตรงมุ่งหน้าเดินออกไปนอกเขตบ้านพักครอบครัว