เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้อี้โจวปั้นหน้าขรึม “หลี่เฟิง ขอมอบคำเตือนให้ประโยคหนึ่ง เรื่องที่ควรเด็ดขาดหากไม่เด็ดขาด รังแต่จะพาความวุ่นวายมาสู่ตนเอง! นายเป็นคนฉลาด น่าจะรู้ว่าควรทำอย่างไร”
หลี่เฟิงชะงักไป ก่อนจะทำวันทยหัตถ์อีกครั้ง “รับทราบ!”
ซูหลานถูกเขากระชากตัวออกไป
กู้อี้โจวมองเงาหลังของพวกเธอที่จากไปพลางถอนหายใจ “เป็นต้นกล้าชั้นดีแท้ ๆ น่าเสียดายจริง ๆ!”
ซูเหยารู้ว่าเขาหมายถึงหลี่เฟิง
บางทีหลี่เฟิงคนก่อนอาจจะดีมากจริง ๆ ทว่าตั้งแต่ซูหลานมา กำลังใจและความมุ่งมั่นของคนผู้นี้ก็ถดถอยลงไปทุกวัน ช่างน่าเสียดายจริง ๆ!
หลี่เฟิงพอได้ยินคำพูดของกู้อี้โจว หัวใจก็พลอยสะท้านไหว!
นี่กู้อี้โจวกำลังเตือนเขาอยู่ชัด ๆ! เตือนให้เขารีบส่งซูหลานกลับบ้านเกิดโดยเร็ว มิฉะนั้นเขาจะต้องถูกลากเข้าไปพัวพันด้วยแน่