กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ผู้บัญชาการกองพลอวี๋ขมวดคิ้วเดินออกมาจากในห้อง “แหกปากร้องอะไรกัน ตะโกนโวยวาย ไม่เป็นโล้เป็นพาย!”
อวี๋เหวินรีบวิ่งเข้าไปหา “พ่อ! พ่อ! ดอกไม้ของฉัน ดอกไม้ของฉันล่ะ?”
เจิ้งหว่านหรงผูกผ้ากันเปื้อนไว้ที่เอวเดินออกมาจากประตูห้อง “ซูเหยาตั้งครรภ์แล้วเธอรู้หรือยัง?”
อวี๋เหวินพยักหน้า “รู้สิ! แถมยังเป็นฝาแฝดด้วยนะ! ฉันไปโรงพยาบาลพร้อมกับเธอ แต่ว่า นี่มันเกี่ยวอะไรกันกับดอกไม้ของฉันล่ะ? เธอตั้งครรภ์คงไม่ถึงกับกินดอกไม้หรอกนะ?”
“เด็กคนนี้นี่!” เจิ้งหว่านหรงอดไม่ได้ที่จะค้อนใส่เธอ “ตั้งครรภ์ย่อมกินดอกไม้ไม่ได้อยู่แล้ว แต่อี้โจวมา บอกว่าซูเหยาอยากดูดอกไม้ ดูดอกไม้แล้วอารมณ์ดีก็จะไม่คลื่นไส้”
“พ่อของเธอเลยให้เขาขนไปหมดแล้ว! รอหมอซูคลอดเด็กออกมาก่อนค่อยคืนให้เธอ!”