ตอนที่ 228 ปฏิบัติการ (1)

กู้อี้โจวเดินไปริมหน้าต่าง มองออกไปด้านนอกผ่านแก้วที่เปรอะเปื้อน เงาคนบนท่าเรือเล็กลงเรื่อย ๆ เพิงสังกะสีหลังนั้นค่อย ๆ กลายเป็นจุดสีเทาจุดหนึ่ง ก่อนจะเลือนหายไปในความพร่ามัวของแนวชายฝั่งในที่สุด

สายตาของเขาจับจ้องไปยังผิวน้ำของแม่น้ำในระยะไกล—ตรงนั้นมีเรือลำเล็กหนึ่งลำ กำลังแล่นตามพวกเขามาห่าง ๆ

เป็นลำที่ผูกไว้ใต้สะพานเทียบเรือลำนั้น

กู้อี้โจวหรี่ตาลง เก็บการค้นพบนี้ไว้ในใจ หมุนตัวกลับมานั่งลงบนเตียงฝั่งตรงข้ามจางหย่ง

“พวกเราต้องวางแผนปฏิบัติการกันสักหน่อย เมื่อกี้เขาบอกรหัสลับขึ้นเกาะกับนายหรือยัง”

จางหย่งหยิบกระดาษแผ่นนั้นออกมาจากกระเป๋า ด้านบนเขียนไว้ประโยคหนึ่ง: “สองทุ่มครึ่ง”

เป็นประโยคที่ไม่เข้าใจเหตุผล แต่จำง่ายมาก