ตอนที่ 216 เผชิญฝูงหมาป่าปิดล้อม

“เธอสะสมคะแนนครบแล้วเหรอ” กู้อี้โจวไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่ชั่วเค่อเดียว เขามองเธอด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

ซูเหยาเหลือบมองแผงระบบ หลังจากสแกนผืนป่าเล็ก ๆ ผืนนั้นเสร็จ ยอดเงินคงเหลือของคะแนนก็พุ่งขึ้นไปถึง 860 แล้ว

เธอส่ายหน้า “พอแล้ว พอแล้ว รีบกลับกันเถอะ ตรงนี้ไม่ปลอดภัยเกินไปแล้ว”

แต่กู้อี้โจวไม่ได้หันหลังกลับทันที เขาเอียงหูฟังความเคลื่อนไหวรอบด้านอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อแน่ใจว่าหมาป่าตัวนั้นเดินไปไกลแล้วจริง ๆ จึงจูงมือซูเหยาเดินย้อนกลับไปตามทางเดิม

สายลมราตรีพัดผ่านป่าทึบ หอบเอากลิ่นอายคาวสาบโชยมาปะทะใบหน้า