กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ตอนถึงบ้านก็เกือบจะกลางดึกแล้ว
กู้อี้โจวผลักประตูเปิดออก พบว่าซูเหยายังไม่หลับ ไฟในห้องรับแขกยังสว่างอยู่ เธอห่มผ้าห่มผืนหนึ่งพิงอยู่บนโซฟา ข้างมือวางถ้วยชาใบหนึ่งที่เย็นชืดไปนานแล้ว
เมื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว เธอรีบนั่งตัวตรงทันที “เป็นอย่างไรบ้าง จับได้หรือยัง”
กู้อี้โจวเดินเข้าไป นั่งลงข้างกายเธอ เขาไม่ได้ตอบทันที แต่ยื่นมือไปดึงผ้าห่มของเธอขึ้นมาอีกหน่อย ห่อคลุมไหล่ที่โผล่พ้นออกมาของเธอไว้ จากนั้นจึงค่อยพูดว่า “จับได้แล้ว จางหย่งกับพวกพ้องอีก 5 คนของเขา ไม่มีใครหนีรอดไปได้สักคนเดียว”
ซูเหยาถอนหายใจยาว ไหล่ที่เกร็งตึงมาตลอดทั้งคืนในที่สุดก็ผ่อนคลายลง “เช่นนั้นก็ดีแล้ว แล้วซุนซิ่วฮวาล่ะ เธอเป็นอย่างไรบ้าง”