กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เดิมทีซูเหยาคิดจะอดทนไว้ ทว่าเมื่อคำพูดนี้ของเขาหลุดออกมา ซูเหยาก็ทนต่อไปไม่ไหวในทันที
ต่อให้เขาจะเป็นพ่อของตัวเองแล้วจะทำไม
พ่อที่ไม่เคยปรากฏตัวมาตลอดยี่สิบกว่าปี พ่อที่แม้แต่แม่ถูกทำร้ายจนตายก็ยังไร้ข่าวคราว พ่อที่แม้กระทั่งเด็กตัวเองถูกคนวางยาพิษก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงา จะมีเขาไว้ทำประโยชน์อะไรกัน
ตอนนี้เขาแค่ขยับริมฝีปากบนล่างเข้าหากันก็บอกว่าคนเป็นของเขา บอกว่าแม่ไม่รักษาจริยธรรมของสตรี อุ้มท้องแต่งงาน อาศัยสิทธิ์อะไรกัน
กู้อี้โจวดึงเธอไว้ทีหนึ่ง “เหยาเหยา...”
หยางหวยอี้ถอนหายใจออกมา “ขอโทษด้วย เด็กดี เป็นฉันเองที่พูดไม่ชัดเจน”
“ฉันรู้ว่าหลายปีมานี้ฉันทำได้ไม่ดีพอ แต่ว่า... แต่ว่า... เฮ้อ นี่มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดจริง ๆ นะ”