กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเหยามองดูกู้ซูฉ่างที่กำลังตื่นตระหนกลนลาน พลางเผยรอยยิ้มขมขื่นออกมา
เธอยื่นมือไปลูบแก้มของอีกฝ่าย “โง่จริง เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกันกับเธอด้วย ฉันไม่เป็นไร รีบกินข้าวเถอะ”
“อี้โจว พรุ่งนี้ให้เขามาสักรอบเถอะ ฉันอยากจะถามด้วยตัวเองว่านี่มันเรื่องอะไรกันแน่”
กู้อี้โจวพยักหน้า “ได้ พรุ่งนี้ฉันจะไปคุยกับเขา เธอยังอยู่ในช่วงวันหยุด ไม่มีอะไรกันก็พักผ่อนอยู่บ้านให้มากเถอะ ทางโรงพยาบาลปล่อยให้พวกเขายุ่งไป”
ซูเหยาพยักหน้า
ถ้ารู้แต่แรกว่าเรื่องราวจะบานปลายถึงขั้นนี้ วันนี้ต่อให้พูดยังไงเธอก็คงไม่ออกไปข้างนอกกับพวกอวี๋เหวินเด็ดขาด
ทั้งซ่งเป่ยชวนและหลี่ซงต่างก็นอนอยู่ที่โรงพยาบาล เธอจะวางใจพักผ่อนอยู่ที่บ้านได้อย่างไร