กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กระสุนนัดหนึ่งเฉียดร่างของซูเหยาพุ่งไปไกล
เป็นการลอบยิงของเชลยคนหนึ่งที่นอนอยู่บนพื้น หลิวจ้านเตะมันกระเด็นไปทีหนึ่ง ก่อนจะมัดแน่นหนาราวกับมัดหมูแล้วโยนขึ้นรถ
“สหายเสี่ยวหลี่ นายขับคันนั้น ฉันจะขับคันนี้พาพวกหมอซูไปเอง รีบไปเร็ว!”
อวี๋เหวินและกู้ซูฉ่างพาหลี่ซงขึ้นรถคันเดิม โดยมีทหารหนุ่มอีกนายเป็นคนขับ
ซูเหยากับซ่งเป่ยชวนขึ้นรถจี๊ปที่หลิวจ้านขับ รถทั้งสองคันตลบฝุ่นคลุ้งแล่นทะยานมุ่งหน้าไปยังที่ตั้งกองกำลังอย่างรวดเร็ว
เมื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวของรถ กู้อี้โจวกับหยางหวยอี้ก็ออกมาด้วยกัน
พอเห็นคนเจ็บเต็มคันรถก็อดชะงักไม่ได้ “เกิดอะไรขึ้น เธอไม่ได้รับบาดเจ็บใช่ไหม”