กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอได้ยินข้อเรียกร้องเหล่านี้ ซูหลานก็ของขึ้นทันที!
“อะไรกัน เด็กฉันเกือบจะแท้งอยู่แล้ว ยังจะให้ฉันไปขอโทษหล่อนอีกเหรอ ฝันกลางวันไปเถอะ! ต่อให้หล่อนมาขอโทษ ก็ยังต้องดูเลยว่าฉันอยากจะยกโทษให้หล่อนหรือเปล่า!”
“นี่ไม่ใช่ข้อเรียกร้องของหมอซูด้วยซ้ำ หล่อนยังไม่รู้เรื่องนี้เลย! ถึงเธอจะไปขอโทษ หล่อนจะยอมรับหรือไม่นั่นก็เป็นอีกเรื่อง นี่เป็นแค่ทางลงที่ผู้บังคับการการเมืองหลิวหาไว้ให้เธอ จะยอมลงหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับเธอแล้ว”
“ถ้าไม่อยากขอโทษก็ได้ พรุ่งนี้ฉันจะส่งเธอกลับบ้านเดิม! ส่วนเรื่องเด็ก... เธอก็จัดการเอาเองแล้วกัน!”
“ตกลงกันไว้ก่อนเลยนะ ถ้าเด็กไม่อยู่แล้ว พวกเราก็หย่าร้างกัน!”
หลี่เฟิงไม่อยากจะทนอีกต่อไปแล้วจริง ๆ จึงระบายความในใจออกมาในคราวเดียว ก่อนจะหันหลังเดินออกจากบ้านไปทำงาน