ตอนที่ 162 ใบสั่งยา

“ซูเหยา? เธอมาทำอะไรกัน? บ้านฉันไม่ต้อนรับเธอ!” เธอยืดตัวตรงเงยหน้าขึ้น ยังคงวางท่าหยิ่งยโสเหมือนตอนอยู่ที่บ้านไม่มีผิด

ซูเหยาไม่ได้ตอบคำถามเธอ แต่เบนสายตาไปมองหลี่เหลียน

หลี่เหลียนสะอึกสะอื้นพลางชี้นิ้วไปที่ซูหลาน “คือเธอ! เธอเป็นคนเขียน! เธอเป็นคนให้ฉันลอกใหม่อีกรอบ”

แววตาของซูหลานฉายประกายลนลานวาบหนึ่ง “เธออย่ามาพูดซี้ซั้วนะ! อะไรกันที่ฉันเป็นคนเขียน? ใครให้เธอลอกกัน? ฉันไม่เคยเขียนจดหมายร้องเรียนอะไรทั้งนั้น!”

พอพูดจบ เธอถึงเพิ่งรู้ตัวว่าปากไวไป จึงรีบยกมือปิดปากทันที

สีหน้าของหลี่เฟิงพลันเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงอย่างยิ่งในทันใด

สองวันมานี้เขาก็ได้ยินมาเหมือนกันว่าซูเหยาถูกคนร้องเรียน ร้องเรียนว่าเธอรับของขวัญจากผู้เข้าอบรม ผลคะแนนสอบมีความไม่โปร่งใส