ตอนที่ 99 ต่อไปจะไม่มาอีกแล้ว!

ขณะที่หลี่เหมยซื้อข้าวกลับมา ซูต้าเฉิงก็อาบน้ำเสร็จกลับมาแล้วเช่นกัน เวลานี้เขากำลังห่มผ้านวมนั่งอยู่บนเตียง สายตาเหม่อลอยจ้องมองมุมห้องราวกับโดนผีเข้า

พอเขาหลับตาลงก็คล้ายกับได้กลับไปยังห้องเก็บศพอันมืดมิดแห่งนั้นอีกครั้ง รอบด้านล้วนเป็นศพอันเย็นชืด

หลี่เหมยยกบะหมี่ชามหนึ่งเข้ามา “ต้าเฉิง กินอะไรสักหน่อยเถอะ”

ซูต้าเฉิงไม่ขยับ

หลี่เหมยถอนหายใจ วางบะหมี่ลงบนโต๊ะข้างเตียงแล้วนั่งลงข้างกายเขา “ต้าเฉิง หรือว่า...พวกเราพอแค่นี้เถอะ ซูเหยาแม่หนูคนนั้น พวกเราไปยั่วโมโหไม่ได้หรอก”

ซูต้าเฉิงเงียบไปนาน นานจนหลี่เหมยคิดว่าเขาจะไม่ตอบแล้ว

จากนั้นเขาก็เอ่ยปากขึ้น น้ำเสียงแหบพร่า “พวกเรากลับบ้านกันเถอะ!”

ขอบตาของหลี่เหมยแดงเรื่อ ไม่ได้พูดอะไร