ตอนที่ 98 หลี่ซงผู้ “ซื่อสัตย์

ตาแก่หลี่กวาดสายตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า แววตาแฝงรอยยิ้มที่ยากจะสังเกต “แน่นอนว่ายังไม่ตาย คนตายแล้วที่ไหนจะวิ่งออกมาเองได้ ฉันบอกหน่อยเถอะสหาย นายเข้าไปอยู่ในห้องเก็บศพได้ยังไงกัน โดนคนหามเข้าไปผิดหรือเปล่า”

ซูต้าเฉิงเงยหน้าขึ้นขวับ “หามผิดเหรอ”

“ก็ใช่น่ะสิ ที่นี่บางครั้งก็รับพวกศพไร้ชื่อเข้ามา บันทึกข้อมูลไม่ชัดเจน ก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะเกิดความผิดพลาด” ตาแก่หลี่ส่ายหน้า “แต่วันนี้นายโชคดี มาเจอตอนฉันเดินมาตรวจตราพอดี ไม่อย่างนั้นนายคงต้องนอนอยู่ข้างในนั้นต่อไปแล้ว”

ซูต้าเฉิงคิดจะลุกขึ้นยืน แต่ขากลับอ่อนปวกเปียกราวกับเส้นบะหมี่ พยายามอยู่หลายครั้งก็ไม่สำเร็จ เขานึกถึงเรื่องราวก่อนที่จะหมดสติไป ทั้งที่เขาตามหลี่เหมยไปหาซูเหยาแท้ ๆ ทำไมพริบตาเดียวถึงมานอนอยู่ในห้องเก็บศพได้