กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อยืนยันแน่ชัดแล้วว่าซูเหยาถูกคนลักพาตัวไป กู้อี้โจวกลับยิ่งสงบเยือกเย็นลง
เขาพยักหน้า “ตกลง ฉันจะค้นหาเบาะแสอยู่ที่นี่ นายรีบไปรีบกลับ ซูเหยาไม่ใช่คนไม่รู้จักคิด ต่อให้ถูกลักพาตัวไป เธอก็ต้องหาทางทิ้งเบาะแสไว้ให้พวกเราแน่”
ผู้บังคับการการเมืองหลิวจากไปแล้ว ซ่งชิงเหลียนตกใจกลัวจนขวัญเสีย “ผู้...ผู้การกู้ ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าคนคนนั้นไม่ใช่คนดี แล้วนี่จะทำยังไงดี ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันเอง ทำไมฉันถึงไม่ดูให้ดีนะว่าเธอเป็นใคร”
“โธ่เอ๊ย แล้วจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย”
กู้อี้โจวชำเลืองมองเธอแวบหนึ่ง รู้ดีว่าเธอไม่ได้ตั้งใจ ขืนให้อยู่ที่นี่ต่อไปก็รังแต่จะเกะกะ จึงเอ่ยกับเธอว่า “ป้าซ่ง ป้าลงเขาไปก่อนเถอะ มีเรื่องอะไรแล้วฉันค่อยไปหาป้า”