เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้อี้โจวนั่งลงข้างเธอเต็มแรง “แม่ เรื่องนี้พวกเราอย่าพูดถึงอีกเลย ได้ไหม เรื่องนี้ถ้าให้ทางกองทัพรู้เข้า ลูกชายของแม่ต้องโดนลงโทษทางวินัยแน่!”
“ตอนนั้นซูเหยามาคิดบัญชีกับคู่หมั้นของเธอ หลี่เฟิงหลบหน้าไม่กล้าเจอเธอ บังเอิญว่าหลี่เฟิงคนนั้นดันเป็นลูกน้องของผม ไม่มีทางเลือก ผมเลยต้องออกหน้าเอง ตอนนั้นผมถึงได้รู้ว่าซูเหยาก็คือ... คือคนที่เคยช่วยผมในคืนนั้น”
“ผมจะปล่อยให้เธอโดนคนดูถูกเหยียดหยามในที่ที่ไร้ญาติขาดมิตรแบบนี้ไม่ได้! ผมก็เลยจัดหาที่พักให้เธอ แล้วหลังจากนั้น ผมก็คิดได้ว่า ที่ผมไม่ยอมหาใครมาตลอด คนที่ผมเฝ้ารอก็คือเธอนี่เอง! เพราะงั้นผมจะแต่งงานกับเธอ มันผิดตรงไหนหรือ?”
กู้อี้โจวรู้สึกว่าตั้งแต่แม่มา เขาก็เหมือนคนเปิดกล่องช่างพูด พูดจาในสิ่งที่ไม่เคยพูดมาตลอดทั้งชีวิตจนหมดสิ้นแล้ว