กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเหยาชะงักไป เธอทำไมถึงลืมเรื่องนี้ไปเสียได้
มัวแต่สนใจกู้ซูฉ่าง เธอจึงลืมไปว่าซูหลานเดินเตร็ดเตร่อยู่บนถนนทั้งวัน แม่สามีกลับบ้านคนเดียวแบบนี้ มีโอกาสสูงมากที่จะได้เจอหล่อน
ไม่ต้องคิดก็รู้ว่า ซูหลานไม่มีทางพูดจาดี ๆ อะไรกันแน่นอน
เมื่อเห็นสีหน้าของซูเหยาเปลี่ยนไป พี่สะใภ้หวังก็รีบพูดขึ้น “รีบไปเถอะ ตอนฉันเดินผ่าน แม่สามีของเธอก็เพิ่งไปถึงตรงนั้นได้ไม่นาน ตอนนี้เธอตามไปก็อาจจะยังทันอยู่”
ซูเหยาพยักหน้าเล็กน้อย “ขอบคุณพี่สะใภ้หวัง ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้”
พูดจบ ก็จูงมือกู้ซูฉ่างมุ่งหน้ากลับบ้าน
กู้ซูฉ่างมองเธอด้วยความสงสัย “พี่สะใภ้ ซูหลานคือใครกัน ดูเหมือนพี่จะกลัวเธอมากเลย”